کسی قالب سراغ داره؟

بچه‌ها من خیلی وقته که می‌خوام قالب وبلاگم رو عوض کنم اما اصلا حوصله‌ی ادیت رنگ‌ها و عکساش رو ندارم. یه روز نشستم ادیتش کنم دیدم دارم کم‌کم خل می‌شم. قالب ریسپانسیو سراغ دارید که راحت بتونم ازش استفاده کنم؟ ترجیحا یه رنگ سبز ملایم می‌خوام که خیلی مینیمال نباشه. اصلا روانم نمی‌کشه که هزار تا کد رو واسه یه قالب تغییر بدم و از اینجا به اونجا برم.

کشته شدگان راه آزادی

حواس‌تون باشه که از واژه‌ی شهید استفاده نکنید. ما مثل اون جماعت خونخوار عاشق مرگ و شهادت نیستیم. ماها عاشق زندگی کردنیم. عاشق شادی، رقص و آوازیم. حواس‌تون باشه که نگید معترض. این اسمش اعتراض نبود؛ این انقلاب بود. پس واسه توصیف جوونامون که خون‌شون رو ریختن و پرپر شدن بگید فرزند میهن. بگید کشته شده در راه وطن. بگید جاویدنام. بگید کشته شده در راه آزادی. بگید قربانی. ما هیچ شباهتی به اون وحشیایی نداریم که بچه‌هامون رو کشتن، پس از ادبیات کثافت و متعقن‌شون که بوی آخوند میده استفاده نخواهیم کرد. اینا بچه‌های ایران بودن که کشتن‌شون. ما ایرانی هستیم. ما هیچ سنخیتی با اون جماعت عرب‌پرست نداریم.

شرقی غمگین

بارون می‌باره اما هیچ بارونی نمی‌تونه رد خون‌هایی که ریخته شده و اندوهی که توی قلب ما هست رو پاک کنه.

 

پ.ن: عینکم رو برداشتم تا این پست رو بنویسم، دیدم رد اشک‌هام روی شیشه‌هاش باقی مونده.

حقیقت محض

- نمی‌دونم تا کی باید این جاکشا رو تحمل کنیم.

+ باز جاکش حداقل یه فایده‌ای داره؛ یه خدمتی ارائه میده!

Miss American And The Heartbreak Prince

عنوان این پست درواقع اسم یکی از آهنگای تیلر سوییفته. متاسفانه فایل MP3ش رو ندارم که براتون بذارم، ولی می‌خوام به این تیکه از آهنگش اشاره کنم:

You play stupid games
You win stupid prizes

ترجمه:
وقتی بازی‌های احمقانه می‌کنی
جایزه‌هاییم که برنده میشی احمقانه خواهند بود

سو،
وقتی با مردم جوری رفتار می‌کنید که انگار آدم نیستن، دیگه نباید از اینکه بانک و مسجد آتیش می‌زنن گله کنید. این بازی رو خودتون شروع کردید. مردم صرفا دارن جایزه‌های بازی‌تون رو تقدیم‌تون می‌کنن. حالا هی بگید اینا مردم عادی نبودن، هی بگید اینا رو امریکا و اسرائیل تربیت کرده، هی بگید اینا تروریست بودن؛ ما که مثل نوچه‌هاتون آیکیومون زیر هفتاد نیست و قدرت تشخیص دروغ از واقعیت رو داریم! وقتی دونه‌ی گلابی می‌کارید نباید انتظار داشته باشید درخت موز بهتون تحویل بده! اینایی که توی خیابون دیدید نتیجه‌ی بذریه که توی این چهل و هفت سال کاشتید.