اندکی شرح حال

گشنمه. خیلی خسته‌م. از لحاظ روانی اونقدر فرسوده‌م که ذهنم نمی‌کشه فیلم و سریال به زبان انگلیسی تماشا کنم. توی این مدت فقط تونستم چند تا فیلم ایرانی که توی دهه‌ی هفتاد و اوایل دهه‌ی هشتاد ساخته شد رو نگاه کنم. انرژیم پایینه و دائم خوابم میاد. اصلا ذهنم نمی‌کشه که بشینم کامنت‌هاتون در زمینه‌ی پست کردن آهنگ به صورت پلیر رو بخونم تا ببینم چی به چیه. می‌فهمم چی می‌گید ولی در عین حال نمی‌فهمم که چی می‌گید! هیشکیم نیست واسم غذا درست کنه. دیروز از توی اسنپ فود همبرگر سفارش دادم. شاید امروزم مجبور شم از بیرون غذا بخرم.

منظورت چیه که یادم نمیاد؟!

اعتراف سختیه ولی متاسفانه یادم رفته که چه جوری میشه آهنگ رو به صورت پلیر توی پست اضافه کرد! هرچقدر تلاش کردم و توی وبلاگ گشتم به نتیجه‌ای نرسیدم. واقعا بومر شدن از رگ گردن به آدم نزدیک‌تره! =)))

اما از این پشیمانی چه سود

توی لیست وبلاگ‌های به روز شده می‌گردم. وبلاگ بعضیا رو می‌بینم که یه آرشیو طولانی دارن و سال‌هاست که دارن می‌نویسن. تحسین‌شون می‌کنم که در طول این سال‌ها هنوز توی وبلاگستان مشغول نوشتن هستن. و راستش یه گوشه از من ناراحت میشه چون منم یه آرشیو بلند بالا داشتم اما وبلاگم رو حذف کردم. هرچند که خیلی زود پشیمون شدم و دوباره وبلاگ زدم ولی خب آرشیوم رو نتونستم کاریش کنم.
ای دریغا از حماقت آدمیزاد و تصمیمات عجولانه‌ای که می‌گیره.
البته بعدا توی تراپی یاد گرفتم که شتاب‌زده عمل نکنم و واسه چنین تصمیماتی به خودم زمان بدم، چون آدم تحت تاثیر احساساتش در لحظه یه سری تصمیمات رو می‌گیره و بعدشم خیلی زود پشیمون میشه.

حالا عنوان جدید رو چی بذارم که خودم رو خوش بیاد؟

دلم می‌خواد عنوان وبلاگم رو عوض کنم. من دیگه اون آدمی نیستم که این عنوان رو انتخاب کرده بود. ولی مخاطبین قدیمیم منو با این عنوان می‌شناسن و ممکنه سخت بتونن پیدام کنن، یا اصلا نتونن. نمی‌دونم.

اما اگه بخوام عنوانم رو عوض کنم، چه چیزی جایگزینش کنم؟ جالب شد؛ دریایی از آپشن جلو رومه.