توی لیست وبلاگ‌های به روز شده می‌گردم. وبلاگ بعضیا رو می‌بینم که یه آرشیو طولانی دارن و سال‌هاست که دارن می‌نویسن. تحسین‌شون می‌کنم که در طول این سال‌ها هنوز توی وبلاگستان مشغول نوشتن هستن. و راستش یه گوشه از من ناراحت میشه چون منم یه آرشیو بلند بالا داشتم اما وبلاگم رو حذف کردم. هرچند که خیلی زود پشیمون شدم و دوباره وبلاگ زدم ولی خب آرشیوم رو نتونستم کاریش کنم.
ای دریغا از حماقت آدمیزاد و تصمیمات عجولانه‌ای که می‌گیره.
البته بعدا توی تراپی یاد گرفتم که شتاب‌زده عمل نکنم و واسه چنین تصمیماتی به خودم زمان بدم، چون آدم تحت تاثیر احساساتش در لحظه یه سری تصمیمات رو می‌گیره و بعدشم خیلی زود پشیمون میشه.