فضای اینجا برام عجیبه و خیلی باهاش غریبهم. چندین ساله که توی کانال تلگرم و توییتر مینویسم و عادت کردم که آدمای شبیه به خودم اطرافم باشن. اصلا یه دلیل اینکه دیگه توی اینستا به صورت پابلیک فعالیت نمیکنم اینه که نمیخوام با انسانهای دوزاری و آیکیو دو رقمی مواجه بشم. کامنتای وبلاگم واسه همین بستم تا یه سریا نظرات گوهر بارشون رو شیاف کنن توی ماتحتشون.
گاهی حین وبلاگ گردی حس میکنم وارد تایملاین عرزشیها شدهم! واقعا عجیبه که سال بیست بیست و شیشه و یه عده از انسانها هنوز از مغزشون استفاده نمیکنن!
جدی صادق هدایت چی کشید از دست این مردم! :)))
امثال ماها سه تا راه بیشتر نداریم:
یک. بمونیم و کمکم عقلمون رو از دست بدیم.
دو. بمونیم و خود.کشی کنیم.
سه. مهاجرت کنیم و بریم.
جدی راه دیگهای واسه ما وجود نداره.
یه آهنگی هست به اسم Wrong. یادم نمیاد از کدوم گروه و یا خوانندهست. اما توی ترانهش میگه:
من جای اشتباهی به دنیا اومدم
زمان اشتباهی به دنیا اومدم.
آهنگ معروف ردیوهد هم که گفتن نداره:
من اینجا دارم چه غلطی میکنم؟
من اصلا به اینجا تعلق ندارم!
و به قول خانوم تیلر سوییفت:
منو ببر به برکه
همونجایی که شاعرا رفتن تا بمیرن
من به اینجا تعلق ندارم
و عزیزم، تو هم مثل من به اینجا تعلق نداری.
شما اینترنت رو قطع میکنید ولی موسیقی و ترانههاش توی ذهن ما هست.
و جهنم با آدمایی مثل شماها پر شده.
- دوشنبه ۲۳ دی ۰۴
- ۱۷:۵۰
